แนะนำมูลนิธิ:

สังคม ในโลกปัจจุบันเป็นสังคมที่ขาดดุลยภาพทางตรรกะ และจินตนาการ การพัฒนาและการเรียนการสอนมุ่งมั่นไปสู่ความรู้เชิงเหตุผล ( Rational Knowledge) โดยละเลยหรือไม่เคยคำนึงถึงความรู้เชิงจินตนาการ หรือความรู้ที่เกิดจากความรู้สึก ( Intuitive Knowledge) ผู้ปกครองรัฐ หรือ รัฐบาลในประเทศที่กำลังพัฒนามักกำหนดแผนกลยุทธ์ ในการพัฒนา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นสำคัญ จนทำให้ขาดการพัฒนาด้านจิตใจ รสนิยม และสุนทรียะ จนเป็นเหตุให้สังคมไม่ไปสู่สังคมแห่งความมีอารยะ

การกระตุ้นเตือนให้สังคมตระหนักถึงความสำคัญของศิลปะ ซึ่งเป็นเครื่องมือ สู่การคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ จึงเป็นสิ่งจำเป็นและถือเป็นกลยุทธ์สำคัญ ในการพัฒนาชาติ โครงการที่จะได้มุ่งนำศิลปะเข้าสู่วิถีชีวิตชุมชนจึงนับได้ว่า เป็นพันธกิจที่สำคัญที่สุด โดยมีการดำเนินการในรูปแบบต่างๆ อาทิ การจัดประชุม การจัดประกวด การจัดสัมมนา การจัดนิทรรศการ ตลอดจนการจัดค่าย เป็นต้น

ด้วยข้อจำกัดในการสนับสนุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องงบประมาณ จึงมีการจัดกิจกรรมดังกล่าวในลักษณะที่เป็นกิจกรรมเฉพาะกิจ มากกว่ากิจกรรมต่อเนื่อง โดยมีการจัดกิจกรรมในลักษณะต่างๆกันไป

สำหรับประเทศไทยในปี พ.ศ. 2540 ได้มีการพัฒนารูปแบบกิจกรรมจนถือเป็นแบบอย่าง (Model) ซึ่งนานาประเทศต่างยอมรับว่าเป็นนวัตกรรม (Inovation) และให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่งโดยได้ใช้ชื่อว่า โครงการ Art for All
วัตถุประสงค์:

วัตถุ ประสงค์ของโครงการ คือ เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ควบคู่คุณธรรมให้กับเยาวชน ทั้งไม่พิการและพิการทุกประเภท ให้สามารถก้าวข้ามกรอบความคิด และอุปสรรคทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ให้มีความเอื้ออาทร อดทน เสียสละและบำเพ็ญประโยชน์เพื่อส่วนรวม อันจะนำไปสู่ความเข้าใจ และมิตรภาพระหว่างเพื่อนมนุษย์ในทุกสังคม ตามหลักปรัชญาของโครงการ คือ การก้าวข้ามขีดจำกัด

จากความตระหนักถึงสิทธิความเสมอภาคของบุคคล และความสำคัญของการพัฒนาศักยภาพของคนพิการ ให้ทัดเทียมกับบุคคลธรรมดา ทั้งด้านการศึกษา อาชีพ และการดำรงชีวิตในสังคมอย่างมีคุณค่า และมีศักดิ์ศรี ดังปรากฏในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 8 และเพื่อสอดคล้องกับที่สหประชาชาติได้กำหนดให้ปี ค.ศ. 1993-2002 เป็นทศวรรษคนพิการเอเชียและแปซิฟิก โครงการ Art for All จึงมีหลักการที่มุ่งเน้นให้เยาวชนไม่พิการและพิการทุกประเภท สามารถเรียนรู้และใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข และสามารถปรับสภาพแวดล้อมให้ไร้สิ่งกีดขวาง ที่เป็นอุปสรรคโดยการใช้ศิลปะเป็นสื่อ

งานศิลปะจึงเปรียบเสมือนเวทีในการแสดงออก เพื่อพัฒนาขีดความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ อันนอกเหนือจากจินตนาการ ซึ่งหมายรวมถึงการใช้ศิลปะเป็นเครื่องมือใน การพัฒนาทักษะที่บกพร่องในแต่ละด้าน การบูรณาการจึงเป็นวิธีการหนึ่งในการรวมศิลปะทุกแขนง อาทิ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์ ดุริยางคศิลป์ นาฏยศิลป์ และวรรณศิลป์ มาผสานในลักษณะของสหสาขาวิชา รวมถึงศาสตร์สาขาต่างๆมาผนวกเข้ากันอย่างเหมาะสม คือ มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ละวิทยาศาสตร์ เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ในเชิงรวม และแตกขยายความรู้ออกไปในวงกว้าง เพื่อข้ามกรอบทฤษฎีที่จำกัดอยู่เฉพาะสาขา ให้เป็นการคิดแบบเอกนัย (Divergent Thinking) หลายทิศหลายทาง ตลอดจนการทำความแตกต่างให้เป็นความเหมือนหรือคล้ายคลึง อันนำไปสู่ความสมดุลแห่งภาคทฤษฎีและการปฏิบัติ ทฤษฎี ห้าคนรวมเป็นหนึ่งอัจฉริยะ เป็นบทพิสูจน์ ถึงความแตกต่างทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ที่สามารถหลอมรวม ให้กลายเป็นหนึ่งอัจฉริยภาพ และไม่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ กล่าวคือ เยาวชนที่เข้าร่วมกิจกรรมทั้งที่ไม่พิการและพิการทุกประเภท ซึ่งประกอบด้วย บกพร่องทางการมองเห็น บกพร่องทางการได้ยิน บกพร่องทางด้านร่างกาย และบกพร่องทางสติปัญญา รวม 5 ประเภท ซึ่งเมื่อทำกิจกรรม โดยการใช้ชีวิตและเรียนรู้ร่วมกันแล้ว ปรากฏว่าทั้ง 5 คน ต่างมีจิตใจช่วยเหลือเอื้ออาทรและทดแทนสิ่งที่เพื่อนขาดหายได้เป็นอย่างดี ดังเช่น คนตาบอดเป็นปากเสียง คนหูหนวกเป็นตา คนร่างกายพิการ เป็นสมอง คนบกพร่องทางปัญญาใช้แรงกาย โดยมีคนปกติทำหน้าที่ ประสานงาน และทั้ง 5 คนต่างช่วยกันขับเคลื่อน เพื่อก้าวไปยังจุดหมายอย่างทัดเทียมกัน
กิจกรรมมูลนิธิ:

กิจกรรมโครงการตั้งแต่ปี 2542- ปัจจุบัน
The Art for All Project Activities (1999-the Present)

1. การจัดเสวนา
2. การจัดประชุมวิชาการ
3. การจัดค่ายศิลปะ Art for All
4. การจัดทำหนังสือ
5. การวิจัย
6. การจัดนิทรรศการแสดงผลงานเด็กและเยาวชน
7. โครงการศิลปะ Art for All ภูมิภาค

ทำบุญวันเกิดกับมูลนิธิอาร์ทฟอร์ออล